Our Lady of Rosary

Posted by: Fr. Marvin | October 9th, 2014

Our Lady of Rosary

The pious custom of repeating the Angelical Salutation on pebbles, or beads, dates from the time of the hermits but St. Dominic fixed the number of Hail Mary’s and added the meditation on the mysteries. It was an inspiration from heaven that prompted this saint to establish and propagate this devotion as a powerful weapon against heresy and vice, at a time when the Albigenses were impudently attacking the worship of the Most Blessed Virgin.

This feast was established to commemorate the victory of Lepanto gained by the Christian fleet over that of the Turks, October 7, 1571, the first Sunday of the month, at the very moment when the pious confraternities of Our Lady of the Rosary were engaged in the prayers and procession prescribed by their regulations. St. Pius V, who had begged the prayers of the faithful for the triumph of the Christian armies. When he learned of the victory, he ordered that it should be commemorated every year under the title of Holy Mary of Victory.

Two years later (1573), Pope Gregory XIII established a feast under the invocation of Our Lady of the Rosary, now celebrated on October 7.
Pope Leo XIII, in several apostolic letters, earnestly recommended the frequent saying of the Rosary to the faithful, especially in the month of October. In 1888 he added to the Litany of the Most Blessed Virgin the invocation, “Queen of the most holy Rosary, pray for us.”

How should we celebrate the feast of the Holy Rosary?
We should: 1st Greet Mary as the glorious destroyer of all heresy throughout the whole world; 2nd Thank her for the victories which Christian nations have gained over their earthly enemies through her intercession; 3d. Resolve to recite the Rosary frequently; for we may then hope that although many evils afflict the Church, yet, through Mary’s help, the head of the infernal serpent will again be crushed, and the multitudes that have wandered far from God will return to the practice of faith and good works.

Pope Clement XI, after the defeat of the Turks in 1715 in Belgrade, ordered the Feast to be celebrated by the whole church. His intention was: “that the hearts of the faithful might be thereby incited to the greater veneration of the Blessed Virgin, and that the grateful remembrance of the help received from above might never pass away.”
Our Lady has so often appeared and asked her children to pray the holy rosary for victory and peace, as she did to St. Bernadette of Lourdes and later to the little shepherds at Fatima in 1917 during the Great War.

The Battle of Lepanto it did not end the threat of invasion nor completely break the power of the Ottoman Turks. More naval and land battles would follow in the years to come.

Today, the long clash between Christendom and Islam is still evident in the political and ethnic geography of Europe, Africa, Byzantium, and north into Russia. The battle also extends, in varying degrees, throughout the Near and Far East, and the islands of the Pacific.

One must remember that the very word: ‘islam’ according to those who study these things, does not mean ‘peace’ as many would have us believe but rather the word ‘islam’ means ‘submission’ or ‘surrender’. Those who believe this faith maintain that the ‘infidels’ must submit or surrender- either willingly or by the force of the sword.

In our times, the threat of Islam is a true and present danger. We must not be complacent but rather we must turn to Our Lady and we must invoke Her intercession and use the powerful weapon which is the holy rosary through which great victories have been obtained.

A little after the Battle of Lepanto sa 1571, the Dominicans spread the devotion to Our Lady of the Rosary. The image of the Virgin with Child Jesus was commissioned to be made of ivory in 1593, the oldest that is made in the Philippines.
In 1646, when the protestant Dutch tried to take over the Philippines, five naval battles liberated Manila Bay, and at last the Dutch forces were vanquished. Like in Lepanto, the victory was attributed to the Virgin of the Rosary, and concretely to the ivory image which was under the care of the Dominicans.
Since then this was also known sa La Naval de Manila. In 1662, the City Council of Manila declared that the victories were miraculous and that these miracles be “celebrated, preached and given festival, and made known through stories among the miracles by the Virgin of the Rosary for the greater devotion of the faithful of the Nuestra Santísima Virgen María y su Santo Rosario”.
Since then many parishes, chapels and pilgrimage sites are dedicated to the Holy Rosary. Processions, and masses and annual novenas are celebrated with joy, fervor and beauty in Manila and in other places. The image is still preserved in the Church of Santo Domingo in Quezon City.
In 1907 Pope Saint Pius the Tenth authorized its canonical coronation and in 1973 it was declared Patron of Quezon City and of the Filipina nation.
.

Ang Birhen sa Rosaryo

Ang pangdebosyon nga naandan sa pagbalikbalik og pangadye sa Maghimaya ka, Maria, ginamit ang mga batobato naggikan sa mga ermitanyo apan si Santo Domingo nipiho sa gidaghanon sa Maghimaya ug nidugang sa mga pagpamalandong og mga misteryo. Inspirasiyon kadto gikan sa langit nga nipapakaylap kang Santo Domingo pagtukod ug pagpasabwag niining mao nga debosyon isip usa ka gamhan nga hinagiban batok sa erehiya ug bisyo panahon nga ang mga Albigenses nibatok sa pagyukbo sa Pinakablaan nga Birhen.

Kining mao nga pangilin gitukod paghandom sa kadauogan sa Lepanto nga nadaog sa ,ga Kristiyanos nga Puwersa batok sa mga Turko sa Octubre 7, 1571, tang unang Domingo sa bulan, sa takna gayon nga ang mga pidadoso nga Kakaisuonanan sa Nuestra Señoera del Rosarto he first Sunday nanagpangadye ug nanagprosesyon ubos sa mga kasugoan nga gihimo ni Papa San Pio Quinto nga nangaliyupo sa mga matuuhon pag-ampo alang sa kadaogan sa mga puwersa nga Kristyanos. Pagkahibalo niya sa kadaogan. Nisugo siya nga handumon ug saulugon kini matag tuig ubos sa titulo sa Santa Maria, ang Birhen sa Victoria kon Kadaogan.

Human sa duha ka tuig (1573), si Papa Gregpriio Trese nitukod og usa ka pangilin ubos sa pagsangpti sa Nuestra Señora deil Rosaryo nga niinng tungora gisaulog na sa Octuber 7.
Si Papa Leon Trese da daghan niyang mga apostolikanhon nga mga sinulat nisugyot sa mga matuuhon sa subsob pagRosaryolabi na sa bulan sa Octubre. Sa 1888 gidugang niya sa Litaniya sa Pinakabalaan nga Birhn Maria ang pagsangpit kang Maria isip, “Rayna sa Pinakablaan nga Rosaryo, iampo mo kami.”

Unsaon man nato pagsaulog sa Pangilin sa Santo Rosaryo?
Himuon nato kini: Una paghimamat kang Maria isip ang madaugon nga tigdugmok sa erehiya sa tibuok kalibotan; Ikaduha pagpasalalmat sa mga kadaogan sa mga nasod nga Kristiyanos baotk sa yutan-on nga mga kaaway niini; Ikatulo pagsaad sa pagpangadye og subsob sa Rosaryo; aron ; alang nga kita dayon makalaom nga bisan anaay daghan nga mga kadaot nga giantos sa Simbahan, apan uban sa panabang ni Maria, ang ulo sa impiirnohano nga bitain madugmok pag-usab, ug ang daghan nga mga tawo nga mga ningsimang layo sa Dios mubalik ngadto sa pagbansay sa pagtuo og mga maayong buhat/

Si Papa Clementt Onse, human sa pagbuntog sa mga Turko sa 1715 sa Belgrade, nisugo nga ang Pangilin pagasaulugon sa tibuok Simbahan. Ang tumong niya mao nga ang mga kasingkasing sa mga matuuhon sa ingon maaghat sa labaw nga pagyukbo sa ‘balaan nga Birhan, ug nga ang mapasalamaton nga paghandom sa panabang gikan sa langit dili gayod mahunong.”
Ang Mahal nga Bithen nipakita ug nisangpit sa iyang mga anak pagpangady sa balaannga rosaryo alang sa kadaogan ug sa kalinaw sama sa gihimo niya kang Santa Bernadette sa Lourdes ug ngadto sa mga magbalantay og karnero didto sa Fatima sa in 1917 panahon sa Dakong Gubat..

Ang Sangka sa Lepanto usa ka hbog nga kadaogaon sa Katoliko nga Europa. Apan, wala kini makatapos sa rahom sa hingpit sa gahom sa mga Turko. Daghan pa nga mga sangka sa dagat musunod niini sa sunod nga mga tuig.

Karong panahona, ang taas nga pakigbisog tali sa Kririyanimo ug sa Islam makita gihapon sa kalibotan nga politikanhon ug pangkaliwatan sa Europa Afrika, Byzantium, ug ngadto sa amihanan sa Russia. Ang sangka nagpalapad usab ngadto sa Duol ug Layo nga Silangan, ug sa mga isla sa Oceano nga Pacipiko.

Kinahanglan hinumdoman ang mao gayod nga pulong Islam sumala sa mga nanagtuon niining mga butanga, wala magkahulogan og ‘kalina nga maoy ipapatuo kanato sa daghang mga tawo kon dili ang pulong ‘islam’ nagpasabot ug ‘pa-ampo ‘ o ‘paghurar’. Ang mga naghupot niining mao nga pagtuo nagtuo ng mga ‘infidels’ kinahanglan musumitir o muhurar- o sa ilang pagbuot o pinugos sa espada.

Sa atong kapanahonan karon ang Islam matuod ug anaa nga peligro. Dili kita magwalay pagpakabana kondili mulingi kita sa Mahal nga Birhen ug sangpiton niya ang iyang pangama ug maggamit sa gamhsanan nga hinagiban nga mao ang balaan nga pinakabalaan nga rosayo nga pinaagi niini habog nga mga kadaogan atong nakab-ot.

Human og diutay sa Sangka sa Lepanto sa 1571, ang mga Dominikano nisabwag sa debosyon sa Mahal nga Birhen sa Rosaryo. Niining tuiga ang debulto sa Birhen uban sa Batang Jesus sgipapahimo nila og marfil ug sa tuig 1593. Ang pinakaraan nga debulto niini dinhi sa Pilipinas.
Sa 1646, diha nga mga olandes nga mga protestante nisulay pagkuha sa Pilipinas, lima ka mga sangka sa dagat niligkawas sa Manila ug nabuntog ang mga sakayan sa dagat nga holandes. Sama didto sa Lepanto, ang kadaogan gituohan nga gihimo sa Birhen sa Rosaryo ug sa debulto mismo sa dinha sa pagtipig sa mga Pari nga Dominikanos.
Sukad niadto giila kini nga mao ang La Naval de Manila. Sa 1662, ang Konseho sa Manila nisugo nga ang mga kadaogan milagryuso ug nga kiining mao nga mga mmilagro “pagasaulugon, iwali ug himoan og mga malipayon nga kasaulogan ug ipahibalo nipaagi og mga asoy ang mga milagro sa Birhen sa Rosaryo alang sa labaw ka dako nga debosyon sa mga matuuhon sa Nuestra Santísima Virgen María ug sa iyang balaan nga Santo Rosario”.
Sukad niadto daghan nga mga parokya, mga kapilya ug jmga panawduawan gipahinungod sa Santo Rosaryo. Mga prosesyon ug mga Misa ug tinuig nga pagnobena ginasaulog uban og kalipay didto sa Manila ug sa lanin nga mga dapit. Ang debulto gitipigan gihapon sa Simbahan ni Snato Domingo sa Dakbayan sa Quezon.
Sa 1907 si Papa San Pilo Dies nipatugot nga purunurungaon sumala sa kanon ang debulto ug sa tuig 1973 gideklarar kini nga Patrona sa Dakbayan sa Quezon us sa nasod sa Pilippinas.

10698683_763779713664892_3201585139989717308_n

Categories Catechisis, Church, News/Events | Tags: | Posted on October 9, 2014

Social Networks: RSS Facebook Twitter Google del.icio.us Stumble Upon Digg Reddit

Leave a Reply

close window

Mass and Seminar Schedule

Mao kini ang mga schedules sa mga misa dinhi sa atong Cathedral.

Weekday Masses Cotta Shrine Masses Sunday Masses

Morning
5:30 - Cebuano
12:00 Noon - Cebuano

Afternoon
5:15 - Cebuano

Lunes
4:00 - Cementeryo
Katoliko, Aguada

5:00 - Every Thursday
5:30 AM - 2nd Friday
4:45 PM - Every Sunday

Morning
5:00 - Cebuano
6:15 - Cebuano
7:30 - Cebuano
8:45 - English
10:00 - Cebuano
12 Noon - Cebuano

Afternoon
2:45 - Cebuano
4:00 - Cebuano
5:15 - Cebuano
6:30 - Cebuano

Ang mga schedules sa seminar para sa bunyag, pre-cana ug confirmation mao kini:

PRE-BAP SEMINAR PRE-CANA SEMINAR CONFIRMATION SEMINAR

First Saturday
Third Saturday
Time: 1: 30 P.M

Ang bunyag matag Domingo sa may alas 11:15 sa buntag (except last Sunday)

Saturday and Sunday It begins Saturday before 2nd Sunday 8:00 A.M to 5:00 P.M

Fourth Saturday
Time: 1: 30 P.M