Pastoral activity and Conversion

Posted by: Mai | September 16th, 2014

Pastoral activity and conversion

25. I am aware that nowadays documents do not arouse the same interest as in the past and that they are quickly forgotten. Nevertheless, I want to emphasize that what I am trying to express here has a programmatic significance and important consequences. I hope that all communities will devote the necessary effort to advancing along the path of a pastoral and missionary conversion which cannot leave things as they presently are. “Mere administration” can no longer be enough.[21] Throughout the world, let us be “permanently in a state of mission”.[22]

26. Paul VI invited us to deepen the call to renewal and to make it clear that renewal does not only concern individuals but the entire Church. Let us return to a memorable text which continues to challenge us. “The Church must look with penetrating eyes within herself, ponder the mystery of her own being… This vivid and lively self-awareness inevitably leads to a comparison between the ideal image of the Church as Christ envisaged her and loved her as his holy and spotless bride (cf. Eph 5:27), and the actual image which the Church presents to the world today… This is the source of the Church’s heroic and impatient struggle for renewal: the struggle to correct those flaws introduced by her members which her own self-examination, mirroring her exemplar, Christ, points out to her and condemns”.[23] The Second Vatican Council presented ecclesial conversion as openness to a constant self-renewal born of fidelity to Jesus Christ: “Every renewal of the Church essentially consists in an increase of fidelity to her own calling… Christ summons the Church as she goes her pilgrim way… to that continual reformation of which she always has need, in so far as she is a human institution here on earth”.[24]

There are ecclesial structures which can hamper efforts at evangelization, yet even good structures are only helpful when there is a life constantly driving, sustaining and assessing them. Without new life and an authentic evangelical spirit, without the Church’s “fidelity to her own calling”, any new structure will soon prove ineffective.

Lihok nga pastoral ug ang pagkakabig

25. Nakahibalo ako nga karong mga panahona mga dokumento dili makapatumaw og sama nga kaikag ingon sa kanhi ug nga dali ra sila nga makalimtan. Apan hinuon buot ako maghinungdanon nga ang buot nako nga ipadayag dinhi adunay usa ka kahulogan alang sa paglaraw ug adunay mga hinungdanon nga mga sangputanan. Nagalaom ako nga tanan nga mga katiligoman maggahin sa gikinahanglan nga paningkamot pagpauswag agi sa dalan sa usa ka pagkakabig nga pastoral ug misyonero nga dili makapapabilin sa mga butang nga mao lang gihapon. “Ang pagdumala lamang” dili na makapapaigo.[21] Sa kalibotan, magpa“malahutayon kita sa estado sa misyon”.[22]

26. Si Papa Pablo Seksto nidapit kanato pagpalawom sa tawag sa pagbag-o ug pagpatin-aw nga ang pagbag-o dili lamang bahin sa kinaugalingon kondili sa tibuok Simbahan. Mamalik kita sa halandumon nga pamulong nga padayon paghagit kanato. “Ang Simbahan kinahanglan magtan-aw uban og mga mata nga matadlason, mag-isip-isip sa misteryo sa iyang kaugalingon… Kining buhi ug dasig nga pag-amgo sa kaugalingon sa walay sipyat nagdala sa pagtandi tali sa gipangandoy nga larawan sa Simbahan isip gihanduraw ug gimahal ni Kristo isip balaan niya nga lawas ug walay mansa nga pangasaw-unon (cf. Eph 5:27), ug sa aktuwal nga larawan nga gipadayag sa Simbahan sa kalibotan karon… Kini mao ang tinobdan sa bayanihon ug apurado nga pagbisog sa pagbag-o: ang pagbisog pagtarong sa mga sayop nga gipaanaa sa iyang mga sakop nga sa kagalingon niya nga pagtuki, pagsalamin sa iyang sulundon, si Kristo, gipunting kaniya ug gihukman”.[23] Ang Ikaduha nga Konsilyo sa Batikano nipakita nga ang simbahanon nga pagkakabig usa ka pagkabukas sa usa ka punay nga pagbag-o sa kaugalingon gikan sa kamatinud-anon kang Jesukristo: “Matag pagbag-o sa Simbahan gilangkob gayod sa dugang kamatinud-anon sa kaugalingon niya nga tawag…Si Kristo nagtawag sa Simbahan sa pagbaklay sa panawduaw niya… sa padayon nga pagbag-o nga kanunay niya nga gikinahanglan, sa iyang pagkatawhanon nga katukoran dinhi sa yuta”.[24]

Anaay mga simbahanon nga mga gambalay nga makapugong sa mga mga paningkamot sa ebanghelisasyon, apan bisan ang maayo nga mga gambalay makatabang lamang kon kanunay kini nga giduso, gialima ug gitimbangtimbang. Kon walay bag-o nga kinabuhi ug usa ka matauod nga espiritu sa ebanghelyo, kon walay “kamatinud-anon sa kaugalingon niya nga tawag” sa Simbahan, matag bag-o nga gambaly dili masangputon.

Categories Catechisis | Tags: , , | Posted on September 16, 2014

Social Networks: RSS Facebook Twitter Google del.icio.us Stumble Upon Digg Reddit

Leave a Reply

close window

Mass and Seminar Schedule

Mao kini ang mga schedules sa mga misa dinhi sa atong Cathedral.

Weekday Masses Cotta Shrine Masses Sunday Masses

Morning
5:30 - Cebuano
12:00 Noon - Cebuano

Afternoon
5:15 - Cebuano

Lunes
4:00 - Cementeryo
Katoliko, Aguada

5:00 - Every Thursday
5:30 AM - 2nd Friday
4:45 PM - Every Sunday

Morning
5:00 - Cebuano
6:15 - Cebuano
7:30 - Cebuano
8:45 - English
10:00 - Cebuano
12 Noon - Cebuano

Afternoon
2:45 - Cebuano
4:00 - Cebuano
5:15 - Cebuano
6:30 - Cebuano

Ang mga schedules sa seminar para sa bunyag, pre-cana ug confirmation mao kini:

PRE-BAP SEMINAR PRE-CANA SEMINAR CONFIRMATION SEMINAR

First Saturday
Third Saturday
Time: 1: 30 P.M

Ang bunyag matag Domingo sa may alas 11:15 sa buntag (except last Sunday)

Saturday and Sunday It begins Saturday before 2nd Sunday 8:00 A.M to 5:00 P.M

Fourth Saturday
Time: 1: 30 P.M