The Prophetic Nature of the Ecclesial Community

Posted by: Fr. Marvin | June 2nd, 2014

The Prophetic Nature of the Ecclesial Community

When Jesus says to the Apostles, “You will be my witnesses” (Acts 1,8), he is speaking of the witness of faith which will certainly be fulfilled in them in a special way.
The Apostles’ particular witness of faith was a “gilt from above” (cf. Jas 1,17). This was true not only of the Apostles, but also of those who at that time and later were to hand on their testimony.
There is a close connection between the Church, the Apostles, Jesus Christ and the Holy Spirit – and the continuity between the mystery about Christ and the apostolic and ecclesial institution, a mystery which includes the continuous presence and activity of the Holy Spirit.
“The Tradition that comes from the Apostles makes progress in the Church, with the help of the Holy Spirit. There is a growth in insight into the realities and words that are being passed on. This comes about in various ways. …; as the centuries go by, the Church is always advancing towards the plenitude of divine truth, until eventually the words of God are fulfilled in her” (DV, n. 8).
According to the Council, then, this advance towards the fullness of divine truth under the protection of the Spirit of truth is fulfilled through insight, experience (i.e. a vivid sense of spiritual realities), and teaching (cf. Dei Verbum, n. 10).
In this regard, too, Mary is a model for the Church, because she was the first to “keep all these things, reflecting on them in her heart” (Lk 2,19, 51).
Under the Holy Spirit’s influence, the community professes its faith and applies it to daily life.
On the one hand there is the whole Church’s effort to gain a better understanding of Revelation, the object of faith, a systematic study of Scripture and continuous reflection or meditation on the profound significance and value of God’s word.
On the other hand, in her own life the Church gives the witness of her faith, showing the consequences and implications of revealed doctrine and the superior value which human conduct derives from it.
The “sense of faith”, by which the People of God share in the prophetic office of Christ, is developed and passed on, through the “community” witness of the Church.
“By this appreciation of the faith, aroused and sustained by the Spirit of truth, the People of God, guided by the sacred Magisterium and obeying it, receives not the mere word of men, but truly the word of God (cf. 1 Thes 2,13).

Pagkapropetikanhon sa Katiligoman nga Simbahanon

Pag-ingon ni Jesus sa mga Apostoles, “mahimo kamong akong mga saksi” (Buh 1,8), naghisgot siya sa mga saksi sa pagtuo nga tin-aw nga matuman dinha kanila sa usa ka pinatuyo nga paagi.
Ang partikular nga saksi sa pagtuo sa mga Apostoles usa ka gasa “gikan sa langit” (cf. Sant 1,17). Tinuod kini dili lamang sa mga Apostoles, kondili usab sa mga nga niadtong tungora ug sa sunod kanila magpadayon pagpadangat sa ilang saksi.
Anaay higpit nga pagdugtong tali sa Simbahan, sa mga Apostoles, ni Jesukristo ug sa Espiritu Santo – ug sa kasinundanon tali sa misteryo mahitungod ni Kristo ug mahitungod sa apostolikanhon ug simbahanon nga katukoran, usa ka misteryo nga nag-apil sa mapadayunon nga pagkaanaa ug sa lihok sa Espiritu Santo.
“Ang Tradisyon nga naggikan sa mga Apostoles nagalambo dinha sa Simbahan, uban sa panabang sa Espiritu Santo. Anaay usa ka pagtubo sa panabot bahin sa mga kamatuod ug mga pulong nga ginapahatod sa uban. Gipahigayon kini sa lainlain nga mga paagi. …; diha nga gatosan nga katuigan nanglabay, ang Simbahan kanunay nga nag-uswag paingon sa kinapon-an sa kamatuoran sa Dios, hangtod ang mga pulong sa Dios matuman sa kadugayan diha kaniya” (DV, n. 8).
Mao nga sumala sa Konsilyo, kining mao nga pag-uswag ngadto sa kinapon-an sa kamatuoran sa Dios ubos sa panalipod sa Espiritu gituman pinaagi sa panabot, kasinatian (i.e. usa ka tataw nga pagbati sa mga espirituhanon nga kamatuod), ug pagtudlo (cf. Dei Verbum, n. 10).
Bahin niin usab, si Maria usa ka sumbanan alang sa Simbahan kay siya ang una nga “nitipig ug namalandong pag-ayo mahitungod niining mga butanga sa iyang kasingkasing”.
Ubos sa gahom sa Espiritu Santo, ang katiligoman nagsugid sa iyang pagtuo ug nagpabuhi niini sa kinabuhi adlaw-adlaw.
Sa usa ka bahin anaa ang paningkamot sa tibuok Simbahan sa labaw nga pagsabot sa gipadayag, ang butang nga gituohan, usa ka sistematiko nga pagtuon sa Kasulatan ug mapadayunon nga pagpamalandong sa lawom nga kahulogan ug bili sa pulong sa Dios.
Sa laing bahin, sa kaugalingon niyang kinabuhi ang Simbahan naghatag og saksi sa iyang pagtuo, pagpakita sa mga sangputanan ug mga kalabotan sa gipadayag nga pagtulon-an ug naggikan niini sa labaw nga bili nga ang gawi sa tawo.
Ang “pagbati sa pagtuo”, nga pinaagi niini ang Katawhan sa Dios nag-ambit sa propetikanhon nga tahas ni Kristo, gilambo ug gipadangat, pinaagi sa pagsaksi nga “katiligomanon” sa Simbahan.
“Pinaagi niining mao nga pagsinati sa pagtuo, gipatumaw ug gisagang sa Espiritu sa kamatuoran, ang Katawhan sa Dios, tinultolan sa balaan nga Mahisteriyo ug pagtuman niini, nagdawat dili og pulong lamang sa mga tawo, kondili matuod gayod sa pulong sa Dios (cf. 1 Tes 2,13).

Leave a Reply

close window

Mass and Seminar Schedule

Mao kini ang mga schedules sa mga misa dinhi sa atong Cathedral.

Weekday Masses Cotta Shrine Masses Sunday Masses

Morning
5:30 - Cebuano
12:00 Noon - Cebuano

Afternoon
5:15 - Cebuano

Lunes
4:00 - Cementeryo
Katoliko, Aguada

5:00 - Every Thursday
5:30 AM - 2nd Friday
4:45 PM - Every Sunday

Morning
5:00 - Cebuano
6:15 - Cebuano
7:30 - Cebuano
8:45 - English
10:00 - Cebuano
12 Noon - Cebuano

Afternoon
2:45 - Cebuano
4:00 - Cebuano
5:15 - Cebuano
6:30 - Cebuano

Ang mga schedules sa seminar para sa bunyag, pre-cana ug confirmation mao kini:

PRE-BAP SEMINAR PRE-CANA SEMINAR CONFIRMATION SEMINAR

First Saturday
Third Saturday
Time: 1: 30 P.M

Ang bunyag matag Domingo sa may alas 11:15 sa buntag (except last Sunday)

Saturday and Sunday It begins Saturday before 2nd Sunday 8:00 A.M to 5:00 P.M

Fourth Saturday
Time: 1: 30 P.M