Pope Francis on Death (Papa Francisco Mahitungod sa Kamatayon)

Posted by: Fr. Marvin | December 5th, 2013

Pope Francis on Death

Death concerns everyone, and it questions us in a profound way, especially when it touches us up close, or when it strikes the little ones, the defenseless in a way that seems to us “scandalous.” I have always been struck by the question: Why do children die?
If death is understood as the end of everything, it frightens, terrifies, and is transformed into a threat that shatters every dream, every prospect, which breaks every relation and interrupts every way. This happens when we consider our life as a time enclosed between two poles: birth and death; when we do not believe in a horizon that goes beyond the present life; when one lives as if God did not exist.
This idea of death is typical of atheistic thought, which interprets existence as finding oneself accidentally in the world and walking towards nothingness.
If we allow ourselves to be taken in by this mistaken vision of death, we have no other choice than that of hiding death, denying it, so that it will not terrify us.
If we look at the most painful moments of our life, when we have lost a dear person – parents, a brother, a sister, a spouse, a child, a friend — we remember that, even in the tragedy of the loss, even lacerated by the detachment, the conviction arises in our heart that everything cannot be finished, that the good given and received was not useless. There is an instinct within us, which tells us that life does not end with death.
This thirst for life has found its real and reliable answer in the Resurrection of Jesus Christ. Jesus’ Resurrection not only gives us the certainty of life beyond death, but it also illumines the mystery itself of the death of each one of us. If we live united to Jesus, faithful to Him, we will be able to face the passage of death with hope.
A person tends to die the way they have lived. If my life has been a journey with the Lord, of trust in His immense mercy, I will be prepared to accept the last moment of my earthly existence as the definitive and confident abandonment in his welcoming hands, in the prospect of contemplating his countenance face to face.
This is the most beautiful thing that could happen: to contemplate that wonderful face of the Lord, to see him as he is, full of love, full of tenderness.
There is a sure way: to prepare well for death, staying close to Jesus (…) with prayer, in the Sacraments and also in the practice of charity. We remember that He is present in the weakest and neediest.
If we open the door of our life and of our heart to our littlest brothers, then even our death will become a door that will introduce us to Heaven, to our blessed homeland, toward which we are directed, longing to dwell forever with our Father, with Jesus, Mary and the Saints.

Papa Francisco Mahitungod sa Kamatayon

Ang kamatayon kalabot sa matag usa, ug kini nagsukit kanato sa lawom nga paagi, labi na kon duol kini nga nagtandog kanato o kon naghampak kini sa mga gagmay, sa dili makapanalipod, sa matang nga kanato mora’g “makapapandol.” Kanunay gyod akong matiurok niini: Ngano nga mamatay man ang mga bata?
Kon sabton ang kamatayon isip kataposan sa tanan, makahadlok kini, makapalisang, ug mapausab ngadto sa usa ka hadla nga makapusgay sa matag damgo, matag paabuton, nga nagbuak sa matag dugtong ug makapaurong sa matag paagi. Mahitabo kini diha nga mag-isip kita sa kinabuhi isip panahon nga gisukip sa duha ka utlanan: pagkatawo ug pagkamatay; diha nga dili kita mutuo sa usa ka kapunawpunawan nga naglatas sa kasamtangan nga kinabuhi; kon magpuyo kita nga mora’g wala dihay Dios.
Kining pag-isip sa kamatayon kasagaran sa salabotan nga wala managtuo og Dios, nga naghubad sa pagkabuhi isip sulagma nga pagkaplag sa kaugalingon diha sa kalibotan paingon sa kawalaan.
Kon tugotan nato nga malingla kita niining sayop nga paglanataw sa kamatayon, wala kitay lain nga mapili kay sa pagtago sa kamatayon, paglimod niini, aron dili kini makapalisang kanato.
Kon lantawon nato ang pinakasakit nga mga gutlo sa kinabuhi nato, kon nawad-an kita og minahal kaayo nato – ginikaman, igsuon nga lalake, igsuon nga babaye, kapikas, usa ka bata, usa ka higala — mahinumdom kita nga, sa katalagman sa pagkawala, bisa’g gigisi sa pagdumili, mutumaw ang katino sa kasingkasing nato nga tanan dili matapos, nga ang kaayo nga gihatag ug gidawat dili walay kapuslanan. Anaay patuo sulod kanato, nga nagsulti kanato nga ang kinabuhi dili matapos sa kamatayon.
Kining kauhaw sa kinabuhi nakakaplag sa matuod ug kasaligan nga tubag diha sa Pagkabanhaw ni Jesukristo. Ang Pagkabanhaw niya dili lamang naghatag kanato sa katino sa kinabuhi latas sa kamatayon, kondili nagdan-ag usab sa kaugalingon nga talikala sa kamatayon sa matag usa kanato. Kon nahiusa kita kang Jesus, matinuuron Kaniya, maharong nato ang kamatayon uba’g pagtuo.
Ang tawo malagmit mamatay sams sa paagi sa iyang pagpuyo. Kon ang kinabuhi usa ka panaw uban sa Ginuo, sa pagsalig sa Iyang habog nga kaluoy, maandam ako pagdawat sa kataposang gutlo sa akong yutan-on nga pagkabuhi isip ang mao na gayod ug masaligon nga pagbiya ngadto sa iyang mahimamaton nga mga kamot, sa pagpaabot sa pagsud-ong kaniya sa inatubangay.
Kini ang kinanindot nga mahitabo: pagsud-ong nianang katingalahan nga nawong sa Ginuo, paglantaw kaniya, puno sa gugma, puno sa kalumo.
Anaay tino nga paagi: sa pagpangandam pag-ayo sa kamatayon, pagpabilin nga duol kang Jesus (…) uba’g pag-ampo, sa mga Sakramento ug usab sa pagbansay sa gugma. Hinumdoman nato nga anaa siya sa pinaka walay kusog ug pinakananginahanglan.
Kon buksan nato ang pultahan sa atong kinabuhi ug kasingkasing ngadto sa pinakagamay nga mga igsuon, nan ang kamatayon nato mahimo nga pultahan nga magpasulod kanato sa Langit, sa atong bulahan nato nga yutang pinuy-anan, nga ngadto niini gipapaingon kita, nga naghidlaw pagpuyo kanunay uban sa atong Amahan, uban ni Jesus, ni Maria ug sa mga Santos.

Categories Church, News/Events, Pastoral Letter | Tags: , | Posted on December 5, 2013

Social Networks: RSS Facebook Twitter Google del.icio.us Stumble Upon Digg Reddit

Leave a Reply

close window

Mass and Seminar Schedule

Mao kini ang mga schedules sa mga misa dinhi sa atong Cathedral.

Weekday Masses Cotta Shrine Masses Sunday Masses

Morning
5:30 - Cebuano
12:00 Noon - Cebuano

Afternoon
5:15 - Cebuano

Lunes
4:00 - Cementeryo
Katoliko, Aguada

5:00 - Every Thursday
5:30 AM - 2nd Friday
4:45 PM - Every Sunday

Morning
5:00 - Cebuano
6:15 - Cebuano
7:30 - Cebuano
8:45 - English
10:00 - Cebuano
12 Noon - Cebuano

Afternoon
2:45 - Cebuano
4:00 - Cebuano
5:15 - Cebuano
6:30 - Cebuano

Ang mga schedules sa seminar para sa bunyag, pre-cana ug confirmation mao kini:

PRE-BAP SEMINAR PRE-CANA SEMINAR CONFIRMATION SEMINAR

First Saturday
Third Saturday
Time: 1: 30 P.M

Ang bunyag matag Domingo sa may alas 11:15 sa buntag (except last Sunday)

Saturday and Sunday It begins Saturday before 2nd Sunday 8:00 A.M to 5:00 P.M

Fourth Saturday
Time: 1: 30 P.M